پایگاه خبری سرمایه فردا

جریان پادشاهی‌خواه به رهبری شاهزاده رضا پهلوی، در سال‌های اخیر توانسته است خود را به عنوان منسجم‌ترین بدنه مخالفت با جمهوری اسلامی نشان دهد. اما بقا و رشد این جریان اکنون با یک پارادوکس بزرگ روبروست: دونالد ترامپ. رئیس‌جمهوری که گاه از «بازگرداندن عظمت به ایران» سخن می‌گوید اما در واقعیت تهدید به نابودی زیرساخت‌های حیاتی کشور می‌کند.

مدیر صنایع منطقه آزاد چابهار با تاکید بر اینکه در مدت زمان جنگ، منطقه آزاد چابهار با وجود حملات دشمن، توانست چرخه تولید کالاهای اساسی را با قدرت حفظ کند. گفت: در این بازه زمانی بیش از ۱۵ هزار میلیارد ریال تولیدات در منطقه ثبت شده که نشان‌دهنده نقش‌آفرینی موفق چابهار در تأمین کالاهای اساسی کشور در شرایط بحرانی است.

دونالد ترامپ در مصاحبه‌ای متناقض با شبکه CBS، از پایان مأموریت خود برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای سخن گفت، اما در عین حال بر ادامه حضور نیروهای آمریکایی در منطقه تأکید کرد. او با صراحت از کشورهای عربی خواست هزینه جنگ را بپردازند و اعلام کرد که فعلاً قصد خروج نیروهای آمریکایی را ندارد.

ترامپ در جنگ از کلی‌گویی پرهیز کرده و مستقیماً روی Energy Infrastructure دست گذاشته است. این نشان‌دهنده یک «لیست سیاه» نهایی شده است. ذکر دقیق این اهداف، پیامی روشن به سیستم امنیتی ایران است: «ما دقیقا می‌دانیم کجا را بزنیم که فلج‌کننده باشد». این یک تهدید عریان در لباس صلح است

تورم اجاره مسکن در اسفند ۱۴۰۴ پس از ماه‌ها افزایش، روند نزولی پیدا کرد؛ اما این کاهش نه نشانه رونق اقتصادی است و نه حاصل سیاست‌گذاری مؤثر. داده‌های مرکز آمار نشان می‌دهد افت تورم در سه شاخص اصلی، نتیجه رکود معاملات، کاهش جابه‌جایی خانوارها و شوک امنیتی ناشی از حمله اسرائیل و آمریکا به ایران است؛ شوکی که بازار مسکن را در وضعیت «توقف» قرار داده و رشد قیمت‌ها را موقتاً مهار کرده است.

گزارش سی‌ان‌ان نشان می‌دهد ایران می‌تواند از تسلط بر تنگه هرمز ماهانه تا ۸۰۰ میلیون دلار درآمد کسب کند؛ رقمی که معادل ۱۵ تا ۲۰ درصد درآمد صادرات نفت کشور در سال ۲۰۲۴ است. این ظرفیت اقتصادی در شرایطی مطرح می‌شود که حمله اسرائیل و آمریکا به ایران، اهمیت راهبردی این آبراه حیاتی را دوچندان کرده و آن را به نقطه‌ای حساس در معادلات انرژی و امنیت جهانی بدل ساخته است.

، در کمتر از چهار هفته، بیش از ۱۲ تریلیون دلار از ارزش بازارهای جهانی سهام نابود شد؛ اما آثار بسته شدن تنگه هرمز و جهش قیمت نفت به ۱۱۴ دلار فراتر از این اعداد است. این بحران نه‌تنها اقتصادهای بزرگ را لرزانده، بلکه پیام روشنی دارد: قرار نیست مردم ایران زیر فشار زندگی کنند و دیگران آسوده بمانند؛ جهان باید رنج ایران را لمس کند.

سال ۱۴۰۴ برای خانوارهای ایرانی با فشار سنگین تورمی همراه بود؛ فشارهایی که بیش از همه در کالاهای اساسی و روزمره نمود پیدا کرد. داده‌ها نشان می‌دهد روغن خوراکی با تورم ۲۱۹ درصدی، گوشت و نان با جهش ۱۴۰ درصدی و دیگر اقلامی چون لبنیات، تخم‌مرغ و میوه‌ها با افزایش‌های سه‌رقمی، سفره مردم را کوچک‌تر و معیشت را دشوارتر کرده‌اند. این ارقام نه‌تنها بیانگر بحران اقتصادی، بلکه نشانه‌ای از شکاف عمیق میان درآمد و هزینه در زندگی روزمره ایرانیان است.

تلگراف در تحلیلی تازه می‌نویسد ایران راهبردی طراحی کرده که می‌تواند آمریکا را نه با یک نبرد بزرگ، بلکه با جنگی طولانی، پرهزینه و چندلایه به عقب‌نشینی وادار کند. تهران با اتکا به موشک‌ها، پهپادها، حملات محدود اما مداوم و فشار بر مسیرهای انرژی، جنگ را از یک جبهه مشخص خارج کرده و آن را به یک نبرد فرسایشی تبدیل کرده است؛ نبردی که هزینه‌های سیاسی و اقتصادی آن برای واشنگتن می‌تواند بسیار سنگین‌تر از میدان نبرد باشد.