در حالی‌که برنامه‌ریزی برای احداث فاز دوم منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی آغاز شده، روایت‌های رسمی از این طرح بیشتر بر اقتدار ملی و افتخارآفرینی دولت تمرکز دارند و نقش مردم به‌عنوان ذینفعان اصلی توسعه، در حاشیه قرار گرفته است.

هجده سال از جلسه پرتنش هیأت‌مدیره نفت برای واگذاری توسعه میادین گازی گلشن و فردوسی به شرکت نفت و گاز پارس می‌گذرد؛ میادینی با ذخایر عظیم که روزی قرار بود جزیره سیری را به قطب صادرات گاز مایع ایران بدل کنند، اما امروز در سکوتی سنگین و بی‌سرانجام، به حاشیه بایگانی طرح‌های انرژی کشور رانده شده‌اند—نمادی از فراموشی پرهزینه در سیاست‌گذاری منابع ملی.

در حالی‌که دریای خزر با پسروی بی‌سابقه، مرگ فک‌ها و کاهش ذخایر ماهی روبه‌روست، پروژه انتقال آب به سمنان بار دیگر از کشوی دولت بیرون آمده است. طرحی که نه تنها تبعات زیست‌محیطی گسترده دارد، بلکه از نظر فنی نیز با چالش‌های جدی مواجه است.

تالاب هامون، شاهرگ حیاتی سیستان و بلوچستان، در سایه سدسازی‌های فرامرزی، و تالاب شیمبار به دلیل خشکسالی‌های پی‌درپی و بی‌توجهی به تعهدات آبی، به مرز خشکی دائمی نزدیک شده است. با وجود افزایش بودجه و تلاش‌های دیپلماتیک، هنوز هیچ تضمینی برای احیای این اکوسیستم شکننده وجود ندارد و جامعه محلی با تهدیدی جدی برای زیست‌پذیری روبروست.

در روزگاری که نفت دیگر فقط یک منبع انرژی نیست، بلکه ابزاری برای تنظیم قدرت جهانی شده، تحلیل‌های تازه از پشت‌پرده‌ی سیاست‌های واشنگتن، سقوط قیمت‌ها و ضعف‌های داخلی ایران، تصویری نگران‌کننده از تقاطع جنگ، اقتصاد و وابستگی ترسیم می‌کنند. از بازی پنهان آمریکا با بازار انرژی تا خلأهای فناورانه و مدیریتی در داخل، این روایت‌ها نشان می‌دهند که ژئوپلیتیک امروز، میدان نبردی است که در آن حتی لوبیاپلو هم می‌تواند نشانه‌ای از رصد جهانی باشد.

بررسی خالص ارزش دارایی‌های هلدینگ پتروشیمی خلیج فارس (فارس) در تاریخ ۱۹ مهر ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که NAV هر سهم این شرکت به ۸,۳۴۸ ریال رسیده است. با توجه به قیمت روز سهم، نسبت P/NAV در محدوده ۱۰۴ درصد قرار دارد که نشان‌دهنده ارزش‌گذاری منطبق یا اندکی بالاتر از ارزش ذاتی دارایی‌ها در بازار است. ترکیب پرتفوی متنوع بورسی و غیربورسی فارس، همچنان این هلدینگ را در جایگاه استراتژیک صنعت پتروشیمی نگه داشته است.

با خشک شدن کامل دریاچه ارومیه برای نخستین‌بار، ریزگردهای نمکی آن حالا تا استان اردبیل پیش‌روی کرده‌اند؛ نشانه‌ای نگران‌کننده از آغاز فصلی تازه در بحران زیست‌محیطی شمال‌غرب ایران. در حالی‌که میلیاردها تومان صرف احیای این دریاچه شده، نه‌تنها نشانی از بهبود دیده نمی‌شود، بلکه پیامدهای خشکی آن به استان‌های همجوار نیز رسیده و زنگ خطر را برای اکوسیستم منطقه به صدا درآورده است.

عملیات نصب راکتور ۴۰۰ تنی واحد اوره در مجتمع پتروشیمی هنگام با تکیه بر توان متخصصان داخلی و تجهیزات بومی، با موفقیت انجام شد و به‌عنوان یکی از پیچیده‌ترین پروژه‌های صنعتی کشور، گامی مهم در مسیر توسعه و خودکفایی صنعت پتروشیمی ایران به شمار می‌رود.

با اعلام مسمومیت دو شهروند عمانی پس از مصرف آب معدنی ایرانی و ممنوعیت واردات این محصول توسط امارات، صادرات آب معدنی ایران با بحرانی جدی مواجه شده است. این اتفاق، نه‌تنها اعتبار برندهای داخلی را زیر سؤال برده، بلکه ضعف در مدیریت بحران، اطلاع‌رسانی و دیپلماسی اقتصادی را آشکار کرده است؛ در شرایطی که رقابت در بازار آب معدنی خاورمیانه روزبه‌روز فشرده‌تر می‌شود.