پیش‌نویس جدید قانون نظام مهندسی ساختمان به‌جای رفع ابهامات، بر دوگانگی‌های موجود مهر تأیید زده است. حذف صریح «تابعیت از قوانین موسسات غیرانتفاعی» و جایگزینی آن با عبارتی مبهم، سازمان را از چارچوب روشن قانون تجارت جدا کرده و به نهادی با ماهیت نامشخص بدل ساخته است؛ نهادی که تمام درآمدش از بخش خصوصی تأمین می‌شود اما همچنان وظایف عمومی بر دوش دارد. این تغییر، نه تنها حقوق صنفی مهندسان را تضعیف می‌کند، بلکه زمینه‌ساز سردرگمی و بحران‌های حقوقی تازه خواهد بود.

در حالی‌که وزارت نفت باید ستون ثبات اقتصادی و تأمین معیشت باشد، ناتوانی در تولید، فروش و بازگشت ارز حاصل از صادرات نفت، آن را به کانون بحران بدل کرده است. جهش بی‌سابقه قیمت کالاهای اساسی، انباشت نفت بدون مشتری و اختلال در واردات، نتیجه‌ی مستقیم بی‌تدبیری مدیریتی است—نه تحریم، نه شوک ناگهانی. با تکرار این الگو در بودجه ۱۴۰۵، خطر بازتولید بحران و تشدید فشار بر سفره مردم بیش از هر زمان دیگری جدی است.

ایران در حالی به آستانه سال ۲۰۲۶ می‌رسد که با وجود برخورداری از یکی از غنی‌ترین منابع خورشیدی و بادی جهان، همچنان در مسیر توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر با چالش‌های جدی روبه‌روست. شکاف میان ظرفیت‌های اعلامی و تولید واقعی، وابستگی سنگین شبکه برق به گاز طبیعی و ضعف حکمرانی در این حوزه، پرسش‌های مهمی را درباره آینده امنیت انرژی کشور مطرح کرده است. این گزارش با واکاوی این تناقض ساختاری، نشان می‌دهد که مشکل اصلی نه کمبود منابع طبیعی، بلکه ناترازی سیاستی، اقتصادی و نهادی است؛ مسیری که ایران را ناگزیر به انتخاب میان ادامه روند فعلی یا آغاز یک بازنگری بنیادین در مدل توسعه انرژی‌های پاک می‌کند.

بازار سهام ایران در مسیر رشد قرار دارد، اما تحلیل‌های سطحی، شاخص‌های فربه‌شده از تورم و سودهای نقدی، و وسوسه پناه بردن به طلا، تصویری تحریف‌شده از واقعیت ساخته‌اند. آینده روشن این بازار در گرو تحلیل‌های شفاف، فاصله گرفتن از سراب شاخص و ایستادن در جایگاهی است که سود و امید با تولید و بهره‌وری گره خورده است، نه با آشوب و ناامنی.

تحلیل‌ها نشان می‌دهد بخش بزرگی از احتیاط و بدبینی در بازار سرمایه ایران نه از داده‌های اقتصادی، بلکه از «تروماهای ذهنی» مدیران و تصمیم‌سازان ناشی می‌شود؛ خاطرات بحران‌های گذشته که همچنان بر رفتار امروز سایه انداخته است. در حالی‌که بنیادهای اقتصادی و ترازنامه‌ها قوی‌تر شده‌اند، بازار برای رسیدن به ارزش واقعی خود نیازمند سیاست‌های پایدار، گفت‌وگوی شفاف و درمان این تروماهاست تا اعتماد و ثبات دوباره به جریان سرمایه بازگردد.

سه مسیر جدید پروازی شامل چابهار–مسقط، چابهار–کراچی و چابهار–شارجه از نیمه دی‌ماه توسط شرکت‌های هواپیمایی کیش ایر و وارش راه‌اندازی می‌شود.

مدیرعامل سازمان منطقه آزاد چابهار در نشست مشترک با سفیر افغانستان بر پیوندهای تاریخی و فرهنگی دو ملت تأکید کرد و گفت چابهار می‌تواند به کانونی برای سرمایه‌گذاری، آموزش عالی، شهرک صنعتی مشترک، توسعه ترانزیت و نمایشگاه‌های بین‌المللی بدل شود. 

سفیر افغانستان در ایران در نشست مشترک با مدیرعامل منطقه آزاد چابهار، بندر چابهار را محور حیاتی تجارت و توسعه پایدار منطقه‌ای دانست و تأکید کرد افغانستان این بندر را به عنوان گزینه نخست ترانزیت دریایی خود دنبال می‌کند.

یحیوی که روزگاری با «طعم آفتاب» ستاره قاب تلویزیون بود، امروز در صحنه تئاتر از فاصله عمیق این هنر با زندگی مردم سخن می‌گوید؛ او تئاتر را نه پدیده‌ای قدسی، بلکه کالایی فرهنگی ـ اقتصادی می‌داند که اگر به زیرساخت و مخاطب واقعی وصل نشود، در موزه‌ای خاک خواهد خورد.