پایگاه خبری سرمایه فردا

در حالی که گزارش‌های رسمی وزارت نفت تصویری باثبات از تولید و فروش ارائه می‌دهند، داده‌های مستقل و اظهارات نمایندگان مجلس حکایت از کاهش تولید، قفل شدن فروش، رسوب درآمدهای نفتی و بحران تأمین ارز کالاهای اساسی دارند؛ وضعیتی که وزیر نفت را در آستانه استیضاح قرار داده است.

بازار خودروی ایران در وضعیتی گرفتار شده که شعار خصوصی‌سازی با واقعیت انحصار در تضاد کامل است. دولت در ظاهر از مدیریت خودروسازان کنار رفته، اما در عمل با بستن واردات و مهندسی عرضه، انحصار را حفظ کرده و شکاف قیمتی کارخانه و بازار را به شدت افزایش داده است. نتیجه این سیاست‌ها، تبدیل خودرو از یک کالای مصرفی به کالای سرمایه‌ای و شکل‌گیری رانت‌های ۳۰۰ تا ۷۰۰ میلیون تومانی برای برندگان قرعه‌کشی است. نمونه روشن آن، ثبت‌نام ۱۰.۵ میلیون نفر برای ۳۱ هزار خودرو در آذر ۱۴۰۴ است؛ جایی که شانس برنده شدن به ۰.۱ درصد سقوط کرده و قرعه‌کشی عملاً به یک بخت‌آزمایی ملی تبدیل شده است.

سهام عدالت که در حال حاضر ۴۰۰ هزار میلیارد تومان ارزش دارد کاملا مبهم مدیریت می‌شود چون از ابتدا با تناقض «مالکیت مردمی و مدیریت دولتی» شکل گرفت و همین ساختار باعث شد دولت‌ها هرگز حاضر به واگذاری کنترل شرکت‌های بزرگ نشوند. بلوکه ماندن سهام عدالت برای دولت و مدیران منصوب آن مزایای قابل‌توجهی دارد؛ از حفظ قدرت رأی در شرکت‌های بزرگ تا جلوگیری از شوک عرضه در بورس و استفاده از سود شرکت‌ها برای اهداف بودجه‌ای. شرکت‌های سرمایه‌گذاری استانی نیز به‌دلیل نبود شفافیت و عدم حضور نمایندگان واقعی مردم، به حلقه‌ای مبهم و غیرپاسخگو تبدیل شده‌اند.

گیاهی که روزی برای زیبایی محوطه ویلاها کاشته شد، امروز به تهدیدی جدی برای جنگل‌های هیرکانی تبدیل شده است؛ آروجیا، پیچنده‌ای سمی و مهاجم که با نور بیشتر، رطوبت بالاتر و دخالت انسانی، گستره نفوذش را تا عمق جنگل پیش برده و اکنون کنترل آن تنها با آگاهی‌رسانی و حذف فیزیکی ممکن است.

در جنوب سیستان‌ و بلوچستان، جایی که کپرها هنوز سقف زندگی‌اند و کودکی زودتر از بلوغ تمام می‌شود، روستای گورشون با فقر، بی‌هویتی، بی‌آبی و کودک‌همسری دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ جغرافیایی که سال‌ها از نگاه سیاست‌گذاری دور مانده و امروز تنها روزنه امیدش، کاروان‌های امدادی هلال‌احمر است که برای لحظاتی کوتاه، زندگی را به جریان می‌اندازند.

پرونده شکایت دو خواهر نوجوان از پنج پسر جوان، که ابتدا با ادعای ربایش و تجاوز آغاز شد، با بازبینی دوربین‌ها و اعترافات تازه وارد مرحله‌ای پیچیده‌تر شد؛ جایی که یک آشنایی کوتاه در فضای مجازی، به فاجعه‌ای هولناک و پرونده‌ای سنگین در دادگاه کیفری تهران انجامید.

در حالی که نوار غزه پس از سه سال جنگ بی‌امان، به تلی از خاکستر و ویرانه بدل شده و آمار قربانیان از مرز ۷۰ هزار تن گذشته است، گزارش‌های تحلیلی از واقعیتی تکان‌دهنده پرده برمی‌دارند: جنگ غزه فراتر از یک فاجعه انسانی، به یک «پروژه اقتصادی سودآور» برای صنایع نظامی اسرائیل و شرکای غربی آن تبدیل شده است. در حالی که بمب‌های هدایت‌ناپذیر آمریکایی زیرساخت‌های غزه را با قدرتی معادل ۶ برابر بمب اتمی هیروشیما درهم کوبیده‌اند، شرکت‌های تسلیحاتی با بازاریابی محصولات خود تحت عنوان «آزمایش‌شده در میدان نبرد»، رکوردهای مالی بی‌سابقه ۱۵ میلیارد دلاری را ثبت کرده‌اند تا ثابت شود در معادلات قدرت، خون غیرنظامیان سوخت اصلی ماشین سودآوری صنعت جنگ است.

پرونده قتل پیرمرد ۷۸ ساله در شهرری، که در پی درگیری ناگهانی با همسایه‌اش با ضربه چاقو جان باخت، پس از دو سال به مرحله محاکمه رسید؛ جایی که متهم با وجود تشخیص اختلال روانی، از نظر پزشکی قانونی در زمان ارتکاب جنایت دارای قوه تمییز شناخته شد و اکنون باید پاسخگوی اتهام قتل عمد باشد.

در حالی که ایران سالانه با ۳۰۰ هزار مورد سوختگی و مرگ سه هزار نفر روبه‌روست، آمارها نشان می‌دهد میزان بروز این آسیب در کشور هشت برابر میانگین جهانی است؛ بحرانی که بیش از ۹۰ درصد آن قابل پیشگیری است اما نبود ایمنی، استاندارد و آموزش، همچنان آن را به یکی از پرهزینه‌ترین و دردناک‌ترین معضلات نظام سلامت تبدیل کرده است.