ایران در سال ۱۴۰۴ در میانه بحرانی چندلایه قرار گرفته است؛ بحرانی که تنها به سیاست داخلی محدود نمیشود، بلکه میتواند سرنوشت اسلام سیاسی، توازن قدرت در خاورمیانه و حتی آرایش ژئوپلیتیک جهان را دگرگون کند. از یکسو بنبستهای اقتصادی و فشارهای بینالمللی مشروعیت حکومت ایدئولوژیک را فرسوده کرده و از سوی دیگر، مذاکرات ژنو زیر سایه تهدید نظامی آمریکا به بنبست رسیده است. در همین حال، شرق نیز تنها تا جایی همراهی میکند که منافعش ایجاب کند. مجموعه این تحولات، ایران را در موقعیتی قرار داده که هر تصمیم آن میتواند پایان یک عصر و آغاز نظمی تازه را رقم بزند.
0 دیدگاه